News

150 jaar Maggi – NRC



‘Dat weten zelfs de kinderen klein, met smaakmakers wordt de soep heel fijn. Daarom houdt Greetje heel tevree, het Maggi flesje naar benêe.’

De slagzin van Frank Wedekind ter promotie van de Zwitserse smaakmaker dateert uit 1886. Tot de destijds nog onbekende dichter na enkele maanden ontslag nam bij Maggi omdat hij weigerde zijn ‘lichaam en ziel te verkopen’. Niettemin stond copywriter Wedekind aan het wiegje van het mondiale succes van Julius Maggi (1846-1912). Zijn fabriek voor instant-soep op foundation van erwten en bonenpoeder met vleessmaak bestaat dit jaar honderdvijftig jaar.

De betaalbare ‘snelle’ soep, symbool voor gezondheid en moderniteit, was bedoeld voor de werkende vrouw om in weinig tijd een avondmaaltijd op tafel te zetten. Bij gebrek aan voldoende groenten kocht Julius Maggi land op van kleine boeren die hij vervolgens werk bood in zijn fabriek. Start twintigste eeuw kon hij zich de grootste grootgrondbezitter van Zwitserland noemen.

Visionair Maggi introduceerde een reclame-afdeling in zijn bedrijf, een noviteit in die dagen. Hij ontwierp zelf het geelrode etiket voor het bruine Maggi-flesje met de vloeibare smaakversterker. Reclamecampagnes met kleurrijke posters, zegelboekjes met premie en plakplaatjesboeken voor de jeugd moesten het merk, sinds 1908 verrijkt met het bouillonblokje, ook Europese bekendheid geven. In Frankrijk stonden de Maggi-reclames op de rondvaartboten op de Seine en liet Pablo Picasso zich in 1912 inspireren voor zijn ‘Paysage aux affiches’. Zestig jaar later plaatste beeldend kunstenaar Joseph Beuys het Maggi-flesje in het binnendeksel van een aktetas voor zijn werk: ‘Ik ken geen weekend’.

De eerste Nederlandse Maggi-fabriek aan de Amsterdamse Haarlemmerweg dateert van 1934. ‘Moeder dat ontbrak er nog aan, Maggi’s aroma’, aldus de Nederlandse reclameleus op de poster met een breed lachende man in kostuum die het Maggi-flesje uitnodigend boven zijn bord soep presenteert. Van recentere datum is de leus: ‘Een beetje van jezelf en een beetje van Maggi.’ Het iconische bruine flesje, al dan niet plakkerig door gebruik, stond decennialang in de Hollandse keukenschappen en sierde met peper en zout menige restaurant-tafel in een speciaal ontworpen roestvrij staal stelletje. En nog steeds wordt Maggi, sinds 1946 in handen van de Zwitserse multinational Nestlé, wereldwijd geproduceerd.

De handelsgeest van Maggi heeft zich nooit laten dicteren door de politiek. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zorgde het Duitse dochterbedrijf in Singen met inzet van dwangarbeiders voor een recordomzet aan voeding voor het Duitse leger. Na de recente Russische invasie van Oekraïne weigerde Nestlé het EU-sanctiebeleid te volgen, zich beroepend op het door de VN vastgelegde recht op voedsel. Pas na zware internationale druk besloot het levensmiddelenconcern, met een jaarlijkse Russische omzet van 1,6 miljard euro, in haar fabrieken in Rusland alleen de productie van ‘essentiële voedingsproducten’ voort te zetten, zoals baby- en medische voeding. Op de vraag of in Rusland ook de productie van Maggi is gestopt, bleef het antwoord vooralsnog uit.



Supply hyperlink

Leave a Reply

Your email address will not be published.